Jazda po Czarnogórze: czego się spodziewać

Aktualna dostępność na Twoje daty. Punkty odbioru obejmują lotniska, wybrzeże, Podgoricę i miasteczka w górach.

Jazda samochodem po Czarnogórze

Czarnogóra jest mała i powolna, a samochód, który rezerwujesz, ma tu mniejsze znaczenie niż czas, jaki sobie zostawisz. W linii prostej nic nie jest dalej niż kilka godzin od czegokolwiek innego, a niemal każda podróż trwa dłużej, niż wynikałoby z odległości, bo drogi biegną wzdłuż wody i ukształtowania terenu, a nie tam, dokąd jedziesz. Planuj według zegara, a nie mapy, a jazda stanie się przyjemnością.

Dobra wiadomość jest taka, że jest łatwiej, niż głosi opinia. Główne trasy są utwardzone, nowoczesne i mają dobrą nawierzchnię, jedyna autostrada wyeliminowała najgorszy odcinek jazdy na północ, a drogi, które naprawdę stawiają kierowcy wymagania, są opcjonalne, a nie nieuniknione.

Jakie naprawdę są drogi

W praktyce są trzy rodzaje. Sieć autostrady i dróg dwujezdniowych wokół Podgoricy i na północ w stronę Kolašina jest nowoczesna i szybka. Główne trasy między miastami są dwupasmowe, mają dobrą nawierzchnię i niczym się nie wyróżniają. Natomiast drogi nadmorskie i górskie są wąskie, kręte i powolne, i to z nich bierze się cały charakter oraz cały dodatkowy czas.

Dwa odcinki, które ludzie zapamiętują, to droga kanionem Morača na północ i serpentyny na wybrzeżu. Żaden z nich nie jest niebezpieczny przy dobrej pogodzie i oba nagradzają cierpliwość bardziej niż prędkość. Miejscowi kierowcy wyprzedzają na zakrętach, na których Ty byś tego nie zrobił, trzymają się lewego pasa i późno włączają kierunkowskaz, więc zostawiaj więcej miejsca niż w domu.

Światła mijania są obowiązkowe w dzień i w nocy przez cały rok, a przepis jest egzekwowany. Fotoradary stoją na głównych dojazdach i zazwyczaj są oznakowane. Dopuszczalny poziom alkoholu to 0,03%, czyli w praktyce zero.

Opłaty drogowe, paliwo i dokumenty

W całym kraju jest dokładnie jedna opłata drogowa, przy tunelu Sozina między Podgoricą a wybrzeżem, a jej punkt poboru przyjmuje gotówkę lub kartę przez całą dobę. Nie ma naklejki autostradowej, aplikacji ani winiety. Jeśli ktoś sugeruje co innego, odmów.

Paliwo jest wyraźnie tańsze w okolicach Podgoricy niż na wybrzeżu czy w górach, więc zatankowanie tam przed dłuższą trasą jest warte niewielkiego objazdu. Stacji jest dużo na głównych trasach i mało na drogach górskich, gdzie lepiej nie jeździć na rezerwie.

Sezon po sezonie

Lipiec i sierpień są gorące i tłoczne. Droga nadmorska przyjmuje naraz wszystkich turystów z riwiery, parkingi w starych miastach zapełniają się do połowy przedpołudnia, a klimatyzacja przestaje być opcjonalna już późnym rankiem. Sama jazda jest łatwa, stanie w kolejkach już nie. Najbardziej odczuwa to Budva.

Wiosna i jesień to najlepszy czas. Drogi pustoszeją, temperatury są przyjemne, a trasy górskie są otwarte i przejezdne. Jeśli podróż jest elastyczna, to właśnie wtedy jeździ się po kraju najlepiej.

Od listopada do marca samochody mają wyposażenie zimowe i to dzięki niemu wyjazd w góry jest rozsądnym planem, a nie hazardem. Na nizinie śnieg pada rzadko, na wybrzeżu prawie nigdy, a wysoko położone drogi na północy mogą zostać zamknięte po świeżych opadach. Drugim sezonowym czynnikiem, o którym warto wiedzieć, jest nocna mgła na nizinie.

Jaki samochód na jaką podróż

Trzy decyzje, które ciągną w różne strony. O rozmiarze decyduje parkowanie: stare miasta na wybrzeżu mają ciasne miejsca, które szybko się zapełniają, więc auto kompaktowe jest tam warte więcej niż komfort. O silniku decyduje wysokość, bo małe silniki benzynowe wyraźnie tracą moc na podjeździe do Kolašina czy Žabljaka, a turbo i diesel prawie tego nie odczuwają. O skrzyni biegów decydują wzniesienia i ruch, a automaty latem rozchodzą się jako pierwsze.

Prawie nigdzie nie potrzebujesz tu napędu na cztery koła. Standardowa trasa to od początku do końca droga utwardzona, łącznie z Durmitorem i Ostrogiem; auto 4x4 przydaje się dopiero na nieutwardzonych duktach. Zestawienie tego, z czym radzi sobie każda klasa, omawia to dokładnie.

Przekraczanie granicy

Albania, Chorwacja, Bośnia, Serbia i Kosowo są w zasięgu, a kilka z nich leży bliżej Podgoricy, niż mogłoby się wydawać. Każdy z tych krajów wymaga ubezpieczenia na wyjazd za granicę wybranego jako dodatkowa opcja podczas rezerwacji oraz Zielonej Karty wystawionej dla pojazdu; oba załatwia się przed odbiorem, a nie na szlabanie.

Zmienną są kolejki, a nie formalności: najgorzej jest w letnie weekendy i w okolicach świąt, a kolejki tworzą się w obu kierunkach. Wymogi dla każdego przejścia są w całości opisane osobno.

Skąd zacząć

Większość podróży zaczyna się na lotnisku Podgorica, skąd góry, jezioro i granica z Albanią są w zasięgu godziny, a wybrzeże w zasięgu dwóch.

Lotnisko Tivat to nadmorska alternatywa, lepiej położona względem miasteczek nad zatoką i gorzej względem całej reszty, a lotnisko w Dubrowniku sprawdzi się, jeśli pasują ceny biletów, z formalnościami granicznymi, jakie się z tym wiążą.

Dalej poszczególne miejscowości mają własne strony. Kotor i Perast leżą nad wewnętrzną zatoką, Tivat obejmuje zewnętrzną zatokę, Budva otwarte wybrzeże, a Podgorica stolicę i drogi na północ.

Pytania, które naprawdę zadają podróżni